Terug thuis --> Triestig

Hoi allen,

wij zijn nu terug thuis en onze reis naar nieuw-zeeland lijkt alweer zo lang geleden. De tijd vliegt toch als ge u amuseert.

Ik ben nu terug aan het werk en Ellen kan nog even nagenieten van de jetlag. Het was een avontuur om nooit meer te vergeten. Ik kijk al uit naar ons volgende bezoek aan dit magische land !

De blog zal op aanvraag niet worden gesloten. Waarschijnlijk zal het nakende bouw avontuur genoeg stomme stoten op leveren om weer gekke posts te leveren. Iig tot blogs en voor sommige ook nog is in levende lijve !!!

greetz

Maandag 27/7

Vroeg opgestaan, een douche genomen met -2.5 graden buiten (een camping douche kun je niet echt binnen noemen !!). Voor het laatst de camper volgegetankt met vers water en ons waste water gedumpt. De kraan om te vullen was wel vastgevroren, maar gelukkig was de tank nog volg genoeg om het lichtje op groen te krijgen ! Een beetje foefelen kan geen kwaad zekers...

Met spijt in het hart onze camper gedumpt, net zoals Pacific Horizon (de camper company) ons dumpte aan de luchthaven. Ondertussen zit deel 1 van ons laaaaaaaange vluchtschema er al weer op en bevinden we ons weer in Sydney. Alweer leve de free internet access !!

Tot binnenkort !!!! En duim voor ons veilige terugvlucht, want vliegen is toch ni echt onze lievelingsbezigheid.

Zondag 26/7

Onze laatste dag hier aan de andere kant van onze aardkloot. Het weer zit ons weer mee vandaag. Vanuit Dunedin vertrokken en een tankstop gedaan. Daarna onze laatste voorraden ingeslagen om smiddags lekker croque'jes te maken terwijl we een oog werpen over de zee in Oamaru.
Tijdens deze laatste lange rit richting Christchurch konden we nog eene bezoek brengen aan d Moeraki Boulders. Een hoop gigantische perfect ronde rotsen in de branding op het strand die de wetenschap alweer voor een raadsel zetten.

Na een lange maar prachtige rit met mooie tussenstops vonden we een campsite net voor Christchurch. Een iet wat marginale trailertrashachtige campsite, maar charmant genoeg om onze laatste nacht door te brengen. Ontkennend dat dit reeds de laatst nacht is, vallen we in slaap, dicht bij elkaar gekropen want het was weer duchtig aan het vriezen.

Zaterdag 25/7

Na een zalige doch hoofdbevriezende douche, Dunedin ingetrokken om deze universiteisstad te verkennen. Na een wandeling die op het plan niet zo ver leek, konden we de world's steepest street bewonderen en hadden we nog net de fut om deze tot in het midden te beklimmen. Na wat langer dan verwacht in de city te blijven hangen de camper opgepikt om onze tweede jacht naar penguins en sea lions aan te vangen. Het was alweer een tijdje geleden dat we nog eens verkeerd waren gereden, dus dan doe je dat wanneer je niet meer zo veel tijd hebt to de duisternis invalt. Dan maar hulp ingeschakeld van een lokale boer die ons vertelde dat Sand Fly bay, ons doel, nog maar 2 KM te voet verwijdert was. we konden er sneller geraken door de "vogelvlucht" route te nemen, dwz door modderige schapenweiden, die al jolig in het rond gekakt hebben, over prikkeldraad en andere omheiningen en illegaal dwars door een natuurreservaat. Maar ... onze moeite werd beloond. We zagen zeeleeuwen, zeehondjes en yellow-eyed penguins. Yippie !!!

Vrijdag 24/7

Vooraleer we onze rit weer aanvingen, maakten we vanop onze camping ground een prachtige bushwalk die uitkwam op het strand, alwaar we nog net ontsnapten aan de gliberige grijpende tentakels van een reusachtige waterplant. De volgende stop was het strand van Surat Bay waar we op jacht gingen naar sea lions. Na een 20-tal minuten jagen had het wisselvallige weer ons te grazen genomen. Met nergens een plaats om te schuilen hadden regen en wind vrij spel. We eindigden onze mislukte jacht met een "ik heb ik mijn broek geplast" soort bewegingen. Toch alweer een charmant avontuur erbij. We maakten nog enkele stops om het wildlife van NZ te zoeken, maar buiten de schattige, speelse zeehonden hielden de penguins, dolfijnen en sea lions zich verscholen. Toch waren deze prachtige plekjes weer de moeite waard. Koers gezet naar Dunedin waar we de avond afsloten al lezend in onze boeken. Zo gezellig !

Donderdag 23/7

Weer vroeg opgestaan om te horen of de road weer open was. Alweer een vette teleurstelling hier. Na zwaar beraad was het verdict niet langer te blijven hangen en door te gaan om de rest van dit land ook nog te kunnen zien. We hebben hierbij dan ook een reden om nog eens terug te komen !! Vertrokken om de Southern Scenic Route te volgen langs het meest zuidelijke punt van NZ. Deze route brengt je door talloze views en bezienswaardigheden. Het landschap blijft je verbazen door de vele gedaanteverwisselingen. Vooral de streek de Catlins liet ons weer een nieuw soort ruwe NZ'se natuur zien. Tijdens een van de showers konden we al rennend en modder spettend door een schemerig regenwoud de Purakaunui Falls zien. De leverde knappe foto's op. in het donker en wanneer je denkt helemaal alleen te zijn, toch een camping gevonden om te overnachten. Wat ziet de wereld er toch anders uit door een donkere bril.

woensdag 22/7

Woendag ochtend alweer vroeg de veren uit. Alles klaargemaakt voor onze dag cruizen. De teleurstelling was dan ook groot dat de Milford road ook vandaag weer gesloten bleek te zijn. Even geslikt, maar ons dan toch herpakt om er een fijne dag van te maken. Gelukkig konden we onze reservatie overzetten naar morgen. We besloten Te Anau wat verder te verkennen. Een klein, gezellig dorpje met souvenierswinkeltjes. Dankzij een goede tip van Bridget hier in de buurt een wandeling kunnen doen die Kepler-track heet. Althans, een stukje hiervan want deze track duurt 4-5 dagen. Een sprookjeswoud omringde ons met prachtige bomen en planten. Wat niet begroeid was, was dan wel volgegroeid met hevig groen mos. Een regenwoud zoals je enkel kent uit documentaires. Met hier en daar een indiana jones brug over te steken kwamen we uit op een moeras gebied dat huis biedt een tal van vogels. Na als dit gestap weer moe de camper ingevallen.

Dinsdag 21/7

Als laatste activiteit konden we, na vroeg opstaan, samen met Bridget alle honden uitlaten op haar werk. Een wandel met twaalf honden vertrekkende uit de kennel, door de vinyards en uitkomend op een lake waar de honden naar lieve lust konden spelen, is een goed begin voor een werkdag. 12 honden uitlaten is een belevenis. Na de wandeling was het zware moment aangekomen om afscheid te nemen van onze dierbare kiwi-vriendin. Hun gastvrijheid tijdens ons verblijf maakte het alleen nog maar moeilijker. Als afscheidscadeau hadden ze ons nog een rit in de shotover jet aan de hand gedaan door hun vriend Clay die er een jetboat bestuurt te bellen. Een razendsnelle boot die soms over slechts 10 cm water met 85 km/uur door de smalle canyons raast is op zen minst gezegd spectaculair. De wolken die zwanger waren van regen, lieten alles los net toen we over de rivier (Anduin uit LOTR) raasden wat het enkel nog verbluffender maakte. Thank you Clay & Bridget & Rob !!
Vandaaruit verder naar Te Anau. Met nog af en toe een flinke shower en een lekkere pie in Kingston bereikten we de hometown van Bridget. Nog even onze cruise naar Milford Sound vastleggen. Dat wordt spannend want de road naar Milford was momenteel gesloten door rockfall & avalaunch gevaar. Nu even rusten na deze doldwaze emotiedag.

(Vliegschema)

Voor onze lieve oppikkers en ongeruste moedertjes :) :

Hier is ons vluchtschema : Christchurch Sydney Vlucht QF 0046 27/07/09 13.30 14.50   Sydney London Vlucht QF 0031 27/07/09 16.25 6.40   London Heathrow Brussel Vlucht BD 0145 28/07/09 08.20 10.35

Maandag 20/7

Vroeg vertrokken voor een dag vol activiteiten. Bridget reed ons helemaal van Cromwell naar Mount Cook, waar ze geregeld stopte om ons een zicht te geven over central Otago. Daar aangekomen maakten we een glibberige wandeling door wat een savanne vol ijzige sneeuw leek. Prachtig was dat! Tijdens onze stuntelige wandeling waarbij we een rasechte sing-along hielden, kreeg Ellen er nog een NZ souvenir bij: een blauwe linkerkontkaak (van het vallen weliswaar). Van daaruit richting Lake Tekapo gereden waar het allerschattigste kerkje staat waar we onze geloften nog eens hernieuwd hebben. Bridget zorgde tevens voor een picknick-piebuffet. MMMMMMMMM, we zullen die lekkere ongezonde lunches missen. Vandaag de laatste avond samen. We sloten onze driedaagse hier af met het eten van een "zelfgevangen" zalm. 't Was hier schitterend, we zullen ze missen!!

P.S. Vannacht heeft de kleine buttwipe moose tussen ons in geslapen!!

Zondag 19/7

De dag begon met een trip naar Deer Park, nabij Queenstown. Op de deze safari konden we de dieren plezier doen met een bucket of nuts. Na een vermoeiende jacht op een babygeitje (want het was ons steeds te snel af), konden we op de top van de berg genieten van een schitterend zicht over heel Queenstown. In onze afdeling zijn we nog omsingeld en aanegvallen door killerdonkeys. Na enige onderkoelingsverschijnselen zijn we afgezakt naar Queenstown zelf om daar wat aan souvenirshoppen te doen. We zetten onze trip verder richting Arrowtown waar onze local kiwiguide ons wat lessen gaf in historiek over de eerste Chinese goudzoekers. Wat moeten die een hard leven gehad hebben...
Terug thuis was Rob reeds bezig aan de traditionele sunday roast, delicious! Echt gezellig.

Zaterdag 18/7

Yes, we did it!! (...?...)
Na een heerlijk maar gigantisch ontbijt, omvattende verloren brood met spek, gebakken bananen, yoghurt en maple sirup, werden we mee op sleeptouw genomen voor de grand tour in Cromwell! Een gezellig stadje met "the big fruit", waarvoor de Cromwellers zich toch ietwat schamen. Na deze rondleiding ge-4x4't op de Nevis, waar Bridget en Rob hun eerste date hadden, so soppy!
Tijdens het rijden verscheen er plots uit het niets de Kawarau Bridge, alwaar verscheidene mensen zich vrijwillig in een gewisse dood storten. Aangezien wij zouden zorgen voor Bridgets entertainment, boden wij ons aan om in duo dit voorbeeld te volgen. Yes we did, we bungee-jumped!! Aan elkaar geonden zoals het hoort op een honeymoon, stortten wij ons van the world's first bungee met luid gekrijs van Ellen, de 43m diepe diepte in. Om te bekomen van deze adrenalinestoot namen onze kiwi's ons mee naar Robs ouders die een honden - en kattenpension runnen, waar ook Bridget werkt. Hier konden we rondrennen met wel 30 honden in alle soorten en maten achter ons aan. Moet een zalige job zijn! Na deze vermoeiende maar schitterende dag, wist Rob ons nog te verwennen met een pizzabuffet gemaakt in zijn eigenhandig gebouwde pizza-oven, die zich in de tuin aan het meer bevindt.
's Middags aten we de typical NZ pie, met stoofvlees en cheese erin, na de pizza's konden we genieten van een typisch NZ dessert: Pavlova. Al rollend bereikten we nog net op tijd ons bed.

Vrijdag 17/7

Vandaag in Wanaka een stevige wandeling gemaakt op en rond Mount Iron. Vrij intensief, maar toch niet intensief genoeg voor de lokale joggers die ons voorij paradeerden. Toch was het de moeite, van bovenaf hadden we een prachtig zicht tot waar Lake Wanaka reikte. Eens beneden konden we met een zenuwachtig gevoel vertrekken richting Cromwell, naar de Sangster Family (Bridget!!). Bij het aanzicht van het allerschattigste huisje ooit kon je reeds de gastvrijheid voelen stralen. Dit gevoel werd nog versterkt door een overenergieke , enthousiast op-en-neer springende Bridget. Eens binnen konden we kennismaken met de rest van de familie: Rob ( haar man), Harry en Strip (de honden) en Moose (the naughty buttwipe cat). We konden al meteen genieten van de kookkunsten van Rob en kregen dan een heel gezellige kamer toegewezen. Wat een weerzien na 8 jaar!!

donderdag 16/7

Heerlijk lang geslapen na een vermoeiende dag om dan weer op pad te gaan richting Wanaka. Niet zo veel te vertellen over deze dag, alhoewel... Terwijl we genoten van de omgeving van de Haast-pass, was er een bijna-confrontatie met een dubbeldoorgedraaid kamikaze-schaap!!

Woensdag 15/7

Na de rare jappanertjes camping, voor het eerst een camping met verwarmde badkamer en onbeperkte warme douche, zalig !!
De wekker vroeg gezet, nog voor het ontwaken van het regenwoud dat ons nu omringt. Ietwat opgewonden vertrokken we voor ons geltsjer avontuur. Na uitgerust te zijn met onze regenjas met bijbehorende sexy regenbroek, clampons ( pieken voor onder onze schoenen om goed mee in het ijs te kunnen hakken), muts en wanten trokken we richting Franz-Joseph gletsjes. Tijdens onze 8 uur durende wandeling leidde onze wacko gids ons door het met blauwachtige schijn gevulde ijs paradijs. Vooral de grote diepe kloven, waarin claustrofobie een probleem zou zijn en al je "pers jezelf door smalle spleten" vaardigheden op de proef worden gesteld, zouden niet mistaan op National Geogrpahic.
Afgepeigerd door onze gletsjevriend, maar zeker meer dan tevreden, gaan we sebiet genieten van een hete douche, waarna we (Als de camper weer toegangkelijk is na Bart zijn aftergletsjer-scheet) kunnen crashen in onze kiwi nest!

PS : Weeral bedankt voor de toffe reacties ! Vergeet ook telkens niet je naam te vermelden als je in aanmerking wil komen voor het souvenir ;).

Dinsdag 14/7

De dag begon met de rit die we gisteravond staakten. De bestemming : Pancake rocks. Grillige rotsformaties die de wetenschap voor een raadsel zet. De rotsen lijken zoals de naam reeds zegt op stapels pannekoeken. Een korte wandeling van 20 minuten liet ons de hoogtepunten zien en onze magen rammelen. Na het zien van dit mooie natuurverschijnsel had ellen wel zin in haar favoriete maal. Een schotel met de gepatse naam "Pancake rocks" lokte ons in het lokale cafe: twee dikke pannekoeken, vers fruit, slagroom en maple sirup stopte het geknor in ellen der maag. (ik nam genoegen met een stuk pizza en een Tuna wrap). Alweer verder naar de volgende bestemming. Even goed doorrijden op deze 220 KM lange rit, zodat we nog op tijd zijn om onze excursie van de Franz-Joseph gletsjes vast te leggen. Morgen belooft een spannende dag te worden !!

Maandag 13/7

Na een nacht bij old McDonalds farm, waar we de mooiste sterrenhemel ooit konden bewonderen, vertrokken we vroeg in de ochtend naar de watertaxi. Deze zou ons droppen op het strand in Bark Bay, het midden van het park. Van daaruit konden we dan een wandeling maken doorheen het park tot aan het strand van Torrent Bay. Deze baaien en stranden lijken wel recht uit Robinson gestolen. Onze tour heette dan ook niet voor niets "slice of paradise". Tijdens de rit op zee stopten we dan ook nog eens even bij een klein onbewoond eiland waar zeehondjes hun rustige leventjes slijten, met een zicht waar eenieder jaloers op zou zijn. Na deze fabelachtige excursie alweer de baan op richting Punakaiki. Na een lange rit op wegen waar je uren geen teken van leven ziet buiten de grappige gapende kopjes van wat ons wel 5 miljoen schapen leek, waren we het wel eventjes beu. Ongeveer halfweg op onze route, waar "donker" een nieuwe definitie kreeg (en waar een gsm ook nutteloos bleek te zijn) toch een campsite gevonden. "Owen River", een soort Country Western taverne, uitgebaat door twee halvegare japanners, had nog wel een plekje op hun voor de rest desolate campweide. Het sanitair was eerder een bouwvakkers wc-hokje, dat de natuur al rustig aan het inpalmen was. Smorgens wel gewekt door een alleraardigst vogeltje met het heel gala aan gekke geluiden.

Zondag 12/7

De tocht met de ferry richting Picton was niet echt gezellig te noemen. De weersomstandigheden zaten ons niet echt mee, waardoor de boot nogal op en neer deinsde met als resultaat : overal mensen die er nogal bleek bij zaten, kotsers wiers zakjes naast hen op de grond stonden en gecrashte mensen in de zetels van de cafetaria. Meer dan eens kwam de bemanning dan ook vragen wie er nog een zakje kon gebruiken. Gelukkig bleven wij gespaard van deze traumautische ervaring. Eens aangekomen in Picton ineens doorgereden naar Marahau, het dorp dat de ingang vormt voor het Abel Tasman Park.

Zaterdag 11/7

Vandaag de langere tocht richting Wellington om daar morgen de Ferry richting Picton te nemen. Na een kattewasje op de camping van Mister Dreadlock vertrokken we door de landschappen van Mordor, waarna we de hobbits shire-achhtige groene grasheuvel vol met schapen kregen, met daarachter besneeuwde bergtoppen. De wegen zijn hier supergoed aangeduid. Bij elke bocht vind je de beste snelheid om veilig op de bestemming te komen. Wel RIP voor de mus die niet heeft gewonnen met de aanvaring (graag 1 min stilte) Een rustige dag dus, die mogen er ook wel eens zijn. Morgen de oversteek naar het zuidereiland.
Dag North-island, thank you come again, ka-ching !!
Ohja, de MCdonnalds smaakt hier hetzelfde !!

PS : Alvast een gelukkige verjaardag aan ome Geert !!!!!!!
PSS : BEDANKT VOOR DE REACTIES !!!
greetz

Vrijdag 10/7

Brrrrrrr, .... De toplaag van onze lakens is bevrozen, en onze tepels staan stijf :). Vandaag stond Huka Falls op het programma. Een knap stukje natuurgeweld dat ook nog eens 15% van alla electriciteit opwekt van heel NZ. Bij het heenrijden 1 verkeerde afslag genomen. Aleen wij kunnen hier verlorenn rijden en dan nog zolang blijven rijden tot het besef komt dat er iets niet klopt. Na een rit van ongeveer een uur, wat een korte rit van 10 minuten had moeten zijn, toch aangekomen op de bestemming. Het loont de moeite, de fotos en film zullen er niet om liegen. Na een middagmaal in de zon aan de oevers van lake Taupo, waar de eenden ons nauwlettend in het oog hielden, richting Tongariro National Park gereden. Dit gebied dat iedereen kent als mordor uit LOTR, bracht ons iets dichter bij de besneeuwde toppen van mount Doom ! Na een steap walk door Orkland met onze stout walking shoes, moe maar tevreden gaan genieten van onze heater.

greetz

Donderdag 9/7

Kia ora !!

De dagen zijn mooi, de nachten zijn koud. Onder de dekens is het heel gezellig, maar smorgens ertussenuit kruipen blijft een pijnlijke bedoening. Btw ons bio ritme blijft ons parten spelen. Na het avond eten krijgen we een klop van een Maori hamer en smorgens worden we steevast om 6 uur wakker. Eigenlijk wel goed, want om half zes is het hier stekedonker. Na de nodige ochtendrituelen, vertrokken we onze neus gevolgd naar waar het het hardst stonk : Wai-o-Tapu, thermal wonderland. Je wandelt hier tussen de geisers, kraters en prachtig gekleurde thermal en mud pools, met rotte eiergeur waaraan niet valt te ontsnappen. Op de terugweg nog een park gevonden : Te Puia. Hier werden we terstond getracteerd op een Maori krijgersdans met luid Kia ora gejoel van de toeschouwers. Die Maori toch ! Sommige groot en 1 brok spieren, andere een blubber buik, maar allen kunnen ze zich als geen ander agressief tentoonstellen met de welbekende tong uit de bek grimas. Allemaal heet indrukwekkend.
Het was trouwens prachtig weer vandaag, open hemel en veel zon, namiddag lekker buiten gegeten. Toch tegen de avond aan wordt het koud als de zon er niet is om ons te vergezellen. Dus toch maar een kleine heater gaan kopen om niet te bevriezen in de camper.

Woensdag 8/7

De camper omtoveren tot een warm kiwi-nest heeft heel wat aarde in de voeten. Banken open en toeklappen, kussens herschikken en gordijnen toe. Maar het resultaat mag er wezen. Very confy idd. Met twee donzen en onze eigen Hema-fleece is het lekker warm. smorgens eerst de nest opruimen. Dan maar beginnen met de orde van de dag: ontbijt. Ellen heeft een nieuw (warm) ontbijt gevonden : Oak meal (havermoutse pap). Maar daarvoor hebben we wel de microgolf oven nodig (jaja, wij hebben zelfs een micro in onze coole camper) Natuurlijk deed deze niets. Na wat heen en weer gebel en zekeringen gefoefel, bleek gewoon de main switch af te staan. eind goed al goed en campers hebben voor ons nu geen geheimen meer. Na een frisse douche konden we beginnen aan de wandeling naar Cathedral Cove ( Een grot uitegsleten door de zee). Een pad slingerend door bossen met prachtige planten, bomen en jungle palmbomen (zo hebben wij ze gedoopt) bracht ons in een baai compleet met prachtig zit strand. Een zicht recht uit de boekskes.
Na een wat langere rit dan verwacht duidde de geur aan de we aagekomen waren in Rotorua. Na het nodige gewinkel, toch een camping gevonden, alwaar een lieve hobbit met rode wangetjes ons vriendelijk vroeg of we toch wel een heater hadden. Hij keek nogal geschokt toen we nee zeiden. We zouden wel merken waarom...

Dinsdag 7/7

Camper-dag !! Na een prima uitleg van een klein maar fijn mevrouwtje vertrokken we met wat vreemde geluiden. Door alle nieuwigheden de handrem vergeten !! Weer schaapachtig gelachen naar het vrouwtje dat achter ons aan liep. Koers gezet naar Coromandel, meerbepaald Hahei (vlakbij Cathedral Cove). Adembenemende natuur ! Met zicht op de bay of Plenty kunnen we onze eerste nacht tegemoet gaan in de camper. Spannend !!! (en koud ?)


Aan allen bedankt voor de fijne reacties. Het doet ons goed te horen van het thuisfront !!!

Maandag 6-7

Na een bescheiden ontbijt gingen we met camera in de hand, buikzakje op zen plaats en rugzak vastgeketend ( tegen de sneaky little Asian Bastards) opp pad als twee rasechte toeristen om Auckland te verkennen. Spectaculair hier is de Sky tower, weather conditions weerhielden ons deze tot boven te bezoeken. we staken ons in het hoofd om vanop mount Eden de skyline te bezichtigen, wat volgens een vriendelijke NZ-er toch 1.5 uur wandelen is. Hij kon de teleurstelling op onze gezichten aflezen, wzzrop hij zei : "I'll take you there". Wij schaapachtig knikken. Onze privegids gaf ons een prima uitleg over de verschillende delen van Auckland en bracht ons dan ook nog terug naar het centrum. Hij gaf ons terstond oon nog een stukje levenswijsheid : "Only trust people with clean teeth en look like they can take care of themselves". (Hihi)

Zondag 5/7 (aandacht --> qwerty toetsenbord aiaiai)

Geland om 14.30 uur, plaatslijke tijd, in Auckland. Na even bang afwachten, toch alle bagage toch terecht gekomen. Jipppie !! Het grote moment was er : onze eerste stap op Nieuw Zeelandse bodem. Met de (dure) bus reden we naar ons hotel. Daar aangekomen kregen we de weerslag van onze lange tocht, moe dat we waren... Om half zes in onze nest gestrompeld, bijgvolg om half 4 klaarwakker. X-treme makeover op TV zorgde ervoor dat we toch nog in slaap vielen tot 9 uur.

Sydney

Aangekomen in Sydney, lokale tijd nu 7.30 zondagmorgen, Belgische tijd 23.30 zaterdagavond. We zijn het vliegen lichtjes beu aan het worden. Om half tien onze laatste vlucht richting Auckland !! Jippie!!!
Bij deze hoera voor free internet op de luchthaven. Tot vanavond in Auckland!

Very excited !

greetz
B&E

Morgen is het zover !!

Yaaaaaaaaaaaaaaaaay, morgen is het eindelijk zover. Bijna helemaal ingepakt en sebiet nog snel naar de winkel om WC papier te kopen (Volgens onze goede bron hebben ze dat niet in NZ ;) ). Terwijl we nu wegsmelten in ons eigen gecreëerd oksel-rivier-appartement, bereiden we ons voor op onze eigen gecreeërde bevroren-snotpegels-camper. Als de vliegenierenmannen nu nog hun job doen zoals het moet, zijn we volmaakt gelukkig !
JIPIIIIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEEE, tot in Nieuw-Zeeland!!

BlogLoc

Door een goede tip van Jozef kunnen wij nu via BlogLoc onze huidige locatie aanduiden.

Ik heb de BlogLoc als widget toegevoegd bover het klokje. We zullen proberen de locatie steeds up to date te houden !

Nog even zal deze op Borsbeek staan ...

thx to jozef!

greetz

Hoe ist weer daar ?

Hoi!

Terwijl jullie hier in België hopelijk van de zomerse zon kunnen genieten zullen wij kunnen proeven van de winterse grillen van een ondergesneeuwd Nieuw-Zeeland.

De seizoenen zijn namelijk omgedraait daarbeneden. Bij ons ligt putje winter in December-Januari, maar in NZ is dit net in Juli & Augustus. Hopelijk is het daar geen al te harde winter zodat we niet bevriezen in onze Camper. In iig nemen we genoeg warme kleren mee!

Hier is een steeds actuele weersituatie in Auckland (Noorder-eiland, waar het steeds een paar graden warmer is dan op het zuidereiland.)



greetz !

Reacties

Hoihoi !
Als je een reactie wil plaatsen, moet je na het typen van je tekstje een profiel selecteren. Dan moet je "anoniem" aanduiden, anders kan je de reactie niet publiceren en kunnen wij ze niet lezen.
Even om te laten weten dat reacties altijd welkom zijn, geheel vrijblijvend!
Veel groetjes van ons
(Nog één maand min 3 dagen wihiiieeeee)

Back to the future !

Hi,

heb net even de tijdsverschillen opgesnord tussen Antwerpen, België en Auckland, New Zealand.
Het verschil is 10 uur. Dus stel het is nu 18.00 op 4/06/09 in antwerpen dan is het 04.00 uur in de ochtend op 5/06/09 in Auckland !

Je kan de tijd steeds bekijken op volgende site : klik hier

of op het klokje onder onze trouwfoto hiernaast ====>

greetz

Nog maar één maandje...

Jipiiieeeeeee, nog exact één maandje en we zijn weg, naar Nieuw-Zeeland! Wihiieee :)
Mijn lieve husband heeft deze blog opgestart en dat vind ik zo leuk!
Zo, ik wou dus even zelf ook eens een berichtje posten en zeggen dat het nog maar één maand is vooraleer we vertrekken.
Salutos!

Vliegertje piegertje (tara tara ta ta, HEY!)

Voor de geïnteresseerden: Onze heenreis zal ongeveer 38,5 uren duren.
Wij vertrekken in Brussel en vliegen van daaruit naar London Heatrow. Van daaruit is het naar Sydney met een tussenstop in Bangkok ! Deze vlucht arriveert pas 2 dagen later. Van daaruit vliegen we verder door naar Auckland.

Hier is ons vluchtschema : Brussels London Heathrow Vlucht BA 399 03/07/09 19.15 19.30   London Heathrow Sydney Vlucht QF 2 03/07/09 22.15 6.05 +2dagen Sydney Auckland Vlucht QF 141 05/07/09 07.15 12.10

Het vliegtuig zelf is een Boeing 747 en kan je hier bekijken : Klik hier



Hopelijk valt het vliegen een beetje mee !


Heen vlucht weergeven op een grotere kaart

Route uitgestippeld !

De route is eindelijk uitgestippeld. Met behulp van een kleine beschrijving van de hoogtepunten door Bridget en de route die pioniers Gert & Sofie hebben afgelegd, hebben we nu een route uitgestippeld die ons doorheen het hele land zal brengen.

We zullen ongeveer 3250 KM afleggen in onze camper in iets meer dan 3 weken!

Je kan de route bekijken in google maps


New Zealand Route weergeven op een grotere kaart

Wij hebben alles geregeld bij de organisatie Aussietours. Zij zijn gespecialiseerd in reizen naar Australie en Nieuw Zeeland. Bij hen konden we terecht voor de vliegtickets en de camper. Je kan er ook begeleide reizen doen, maar das natuurlijk minder avontuurlijk !
Voor meer info kan je hier terecht : www.aussietours.be.

Hoi beste blogg-lezer !

Binnen 5 weken is het zover. Voor de eerste keer maken wij een reis die ons verder brengt dan ooit tevoren. Nog verder en we zouden eigenlijk aan het terugkeren zijn.
Van 3 tot 28 juli zullen wij vertoeven in het land van de lange witte wolk aan de andere kant van de wereld : Nieuw Zeeland !!

Om julie op de hoogte te houden van onze avonturen tussen de kiwi's en de Maori's starten wij deze blog. Of er ook daadwerkelijk veel posts zullen zijn hangt af van de internetverbinding die we al dan niet zullen tegenkomen.

iig, tot bloggs !

greetz,

Bart & Ellen